ΑΝΑΛΥΣΗ: Το T-14 Armata ως επιχειρησιακή πρόκληση για το ΝΑΤΟ

Γράφτηκε από τον/την gnikitas

Η ένταξη των οχημάτων της οικογένειας Armata στο ρωσικό οπλοστάσιο έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον της Δύσης.

Συγκεκριμένα έχει προκαλέσει την πρόθεση των δυτικών κατασκευαστών αρμάτων μάχης να επενδύσουν στην ανάπτυξη νέων εκδόσεων αφενός για την ενίσχυση των εγχώριων Ένοπλων Δυνάμεων αφετέρου για να μην απολέσουν τη δυναμική τους στον τομέα των εξαγωγών.

Η αλήθεια είναι ότι σε αντίθεση με τα παλαιότερα ρωσικά άρματα μάχης, τα οποία ήταν τεχνολογίας της δεκαετίας του ’80 και του ’90, τα Armata διαθέτουν προηγμένα χαρακτηριστικά κινητικότητας, προστασίας και ισχύος πυρός.

Στην πρόσφατη έκθεση Eurosatory (Ιούνιος 2016) η γερμανική Rheinmetall παρουσίασε ένα νέο πυροβόλο διαμετρήματος 130mm (L/51), το οποίο, σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία είναι 10-50% ποιο αποτελεσματικό από το L/55 των 120mm, χωρίς αύξηση του βάρους (και τα δύο πυροβόλα ζυγίζουν περί του 4,5 τόνους).
Αυτό είναι αποτέλεσμα της χρήσης υλικών υψηλής τεχνολογίας και βελτιώσεις στη σχεδίασης με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η ενσωμάτωση του στα άρματα μάχης της οικογένειας Leopard-2 ή στο υπό ανάπτυξη Γάλλο-Γερμανικό άρμα μάχης MGCS, το οποίο αναμένεται να ενταχθεί σε υπηρεσία περί το 2030. Παράλληλα γίνεται προσπάθεια για την ανάπτυξη νέων βλημάτων.

Ωστόσο το αυξημένο διαμέτρημα σημαίνει βαρύτερα και μεγαλύτερα πυρομαχικά. Χωρίς τη χρήση αυτόματου συστήματος γέμισης υπάρχει σοβαρή πιθανότητα μείωσης της αναχορηγίας βλημάτων ανά άρμα μάχης και μείωσης του ρυθμού βολής ανά λεπτό. Σε αντιδιαστολή το T-14 διαθέτει αυτόματο σύστημα γέμισης και ρυθμό βολής 10-12 βλήματα το λεπτό.

Επιπλέον το βλήμα DM-63 έχει την ικανότητα διάτρησης θωράκισης πάχους 800mm, συνεπώς η κατά 10-50% αύξηση της αποτελεσματικότητας του L/51 σημαίνει ικανότητα διάτρησης θωράκισης πάχους 880-1.200mm. Συγκριτικά, το πυροβόλο 2A82-1M των 125mm μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 850-1.000mm. Ομοίως το πυροβόλο των 152mm (2A83), το οποίο δοκιμάστηκε στη δεκαετία του ’90 και του ’00 και αναμένεται να εξοπλίσει τα ρωσικά άρματα μάχης στο μέλλον μπορεί να διατρήσει 1.024mm θωράκισης.

Σε επίπεδο θωράκισης το πλήρωμα του T-14 είναι απομονωμένο από το υπόλοιπο όχημα, εντός «κάψουλας» ενισχυμένης από αντί-θερμική θωράκιση. Επικουρικά το άρμα προστατεύεται από ενεργητικό σύστημα προστασίας. Καινοτόμα είναι επίσης και η λειτουργία του πολυβόλου του πύργου, το οποίο λαμβάνει δεδομένα από ένα ραντάρ ηλεκτρονικής διάταξης (AESA) και μπορεί να προσβάλει το επερχόμενο αντί-αρματικό βλήμα ή να του αλλάξει πορεία.

Είναι σαφές ότι το T-14 είναι ένα σύγχρονο και ισχυρό άρμα μάχης, το οποίο, σύμφωνα πάντα με τους Ρώσους, αυτή τη χρονική στιγμή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ωστόσο είναι εξίσου σαφές ότι το ΝΑΤΟ θα εξετάσει και θα αξιολογήσει τις τεχνικές και επιχειρησιακές δυνατότητες του νέου ρωσικού άρματος και θα προγραμματίσει την «απάντηση» του, είτε με τη μορφή της αναβάθμισης των εν υπηρεσία αρμάτων μάχης είτε με την υιοθέτηση ενός νέου προγράμματος ανάλογης φιλοσοφίας με το ακυρωθέν Future Combat Systems (FCS): Την καταστροφή του αντιπάλου με επανδρωμένα και μη-επανδρωμένα συστήματα από το έδαφος και τον αέρα και πίσω από το οπτικό πεδίο του αντιπάλου.

ΠΗΓΗ

http://defencenews.gr/diafora/ethiniki-amina/4505-analysi-to-t-14-armata-os-epixeirisiaki-proklisi-gia-to-nato

Η άφιξη των T-80 στην Κύπρο και η παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου 1996 – Ένας αρματιστής θυμάται

Το 1996 ήταν μια δύσκολη χρονιά. Ίμια, δολοφονία Εθνοφρουρού στην ΓΚΠ, δολοφονίες Ισαάκ και Σολωμού.

Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως το 1996 το ηθικό του λαού ήταν στο ναδίρ.

Επαρχία Λευκωσίας. Χωριό Μαθιάτης. 29 Σεπτεμβρίου 1996. Συνεχείς επιφυλακές. Τα άρματα (Τ-80) αναμένονταν από τις αρχές Σεπτεμβρίου.

Συνεχείς αναβολές. Οι Τούρκοι είχαν απειλήσει πως θα βύθιζαν το πλοίο που τα μετέφερε. Η αν όχι αυτό, θα τα χτυπούσαν στην μεταφορά.

Εκείνο το βράδυ η εσπευσμένη είσοδος στη μονάδα είχε βάση..Ήρθαν..Είναι στο λιμάνι της Λεμεσού.

Εξοπλιστήκαμε με κάτι G3 του γειτονικού τάγματος πεζικού. Πήραμε και πυρομαχικά. Φορτωθήκαμε στα «Στάγιερ».

Κατεύθυνση Λεμεσός. Φτάσαμε μετά από δυο ώρες περίπου. Στο λιμάνι επικρατούσαν πολεμικές συνθήκες. Καταδρομείς ακροβολισμένοι παντού. Βατραχάνθρωποι πέριξ του τεράστιου αρματαγωγού- φορτηγού (ποτέ δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήταν αυτό το «πράγμα») έκαναν συνεχώς βουτιές. ΚΥΠατζήδες πολλοί.Land-Rover εξοπλισμένα με πολυβόλα και Α/Τ περιπολούσαν.

Παραταγμένοι αρματοφορείς, και..νταλίκες μεταφοράς αυτοκινήτων (οι αρματοφορείς περιορισμένοι σε αριθμό τότε). Γύρω στις 1 το πρωί ακούστηκε ο βρυχηθμός του πρώτου άρματος. Παράξενος θόρυβος. Δεν θύμιζε σε τίποτε τον θόρυβο που είχα συνηθίσει για άρμα. Θύμιζε κάτι σαν θόρυβο ελικοπτέρου, αεροπλάνου, η κάτι τέτοιο.

Το άρμα βγαίνει από το καράβι όχι οριζόντια αλλά..κάθετα, από κάτω. Σαν πρώτη εντύπωση χαμηλό.

Πολύ χαμηλό. Μόνο το τεράστιο πυροβόλο ξεχώριζε ιδιαίτερα. Πλησίασα προς το καράβι.

Ήταν πράγματι τεράστιο. Μετέφερε 26 άρματα για την Εθνική Φρουρά, με τα παρελκόμενα και τα πυρομαχικά τους, Στο βάθος διακρίνονταν κάτι τεράστια κοντέινερ.

Πύραυλοι για χώρα της Ασίας, τόνοι πυρομαχικών, και άλλα άρματα για μια άλλη επίσης Ασιατική χώρα.

Μας απομάκρυναν από εκεί. Τα άρματα φορτώνονται σε νταλίκες και αρματοφορείς. Από τις 4-5 το πρωί αρχίζει η μεταφορά στην μονάδα.

Είμαι συνοδηγός σε μια νταλίκα. Τα μάτια μου κλείνουν. Ο πολίτης οδηγός κάτι μου πιάνει κουβέντα στο δρόμο σε «σκληρή» Κυπριακή διάλεκτο. Καταλαβαίνω ελάχιστα. Στον ατομικό ασύρματο ακούω για ύποπτες κινήσεις σε ύψωμα κοντά στο δρόμο μας, μόλις στρίψουμε στους παράπλευρους δρόμους προς την μονάδα. Συνελήφθησαν τελικά κάτι Τουρκοκύπριοι με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές.

Τους παρέλαβε η Αστυνομία και η Κυπριακή ΚΥΠ.

Η τύχη τους δεν έγινε ποτέ γνωστή στη συνέχεια. Ξημερώνει. 30 Σεπτεμβρίου. Σιγά-σιγά φτάνουν τα άρματα στη μονάδα. Έχει πάει 7 το πρωί. Εντολή του μακαρίτη Κληρίδη να παρελάσουν αύριο – 1η Οκτωβρίου-, τουλάχιστον έξι άρματα. Λογικός αριθμός. Προλαβαίνουμε να το κάνουμε. Έξι ήταν και οι οδηγοί που είχαν εκπαιδευτεί στη Ρωσία. Πλήθος «επίσημων» και κρατικών αξιωματούχων πλημμυρίζει τον όρχο. Καμαρώνουν, φωτογραφίζονται, και σχολιάζουν. Δεν μας αφήνουν να κάνουμε την δουλειά μας. Ο Υποστράτηγος Λόττας, βετεράνος του 74, και «μαύρος» στο πνεύμα, αρχίζει και τα «παίρνει».

Οι διαταγές αλλάζουν. 8 άρματα να παρελάσουν, 10 μετά από λίγο, 12 στο τέλος. Οι Ρώσοι σύμβουλοι διαμαρτύρονται. «Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Θα έχουμε ατυχήματα και θα εκτεθούμε». Ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ, ο μακαρίτης Ν. Βορβολάκος, αδιαφορεί. «Θα το κάνουμε τους λέει». «Είστε τρελοί του απαντούν». «Πες τους (απευθυνόμενος στην διερμηνέα) ότι δεν είμαστε τρελοί, αλλά Έλληνες« ανταπαντά εκείνος.

Διώχνει με ψιλό- μπινελίκια τον κάθε παρατρεχάμενο και «επίσημο», και εμείς κοιτάμε τον όγκο της δουλειάς. Πρέπει να αλλαχτούν ερπύστριες από 12 άρματα. Τα Ρώσικα άρματα δεν είχαν «τακούνια» στις ερπύστριες. Πρέπει να περαστούν άλλες με «τακούνια», που υπάρχουν σε «ρολό» από μέρες στον όρχο. Πρέπει να περαστούν οι πλαϊνές ποδιές και θωρακίσεις. Υπάρχουν σε παλέτες. Αριθμημένες για κάθε άρμα ξεχωριστά. Πρέπει να περαστούν φτερά, να καθαρισθεί ο οπλισμός, να τοποθετηθεί, να τοποθετηθούν πυρομαχικά, και να μάθουμε να τα…οδηγούμε. Αυτά είναι τα βασικά καθήκοντα. Υπάρχουν δεκάδες κουτιά με παρελκόμενα, σνόρκελ, εργαλεία και ότι φαντάζεται κανείς.

Όλες οι επιγραφές και οδηγίες στα κιβώτια και παντού, είναι στα Ρώσικα. Ακόμη και οι βίδες βιδώνουν ανάποδα. Αρχίζει η δουλειά. Περίπου στις 10 το πρωί. Την ώρα δηλαδή που η ζέστη στην Κύπρο αρχίζει να «κοκκινίζει». Αϋπνία, πείνα, και κούραση δεν μας απασχολούν. Πεισμώσαμε. Την είδαμε στραβά όλοι.

Ο οδηγός του Υποστράτηγου φέρνει σε κάποια στιγμή καφέ και κρύο νερό στον Υποστράτηγο στον Αρχηγό κλπ. Ο Λόττας εκείνη την ώρα έσπρωχνε ένα ρολό ερπύστριας. Τα παίρνει άσχημα. Πετά το νερό και τον καφέ, και βρίζει άσχημα τον στρατιώτη, του υπόσχεται δε, και μια δυσμενή μετάθεση στα ‘Κόκκινα». Ο φουκαράς εξαφανίστηκε. Για μας τους Ελλαδίτες το πρόβλημα είναι..ο συντονισμός με τους Ελληνοκυπρίους συναδέλφους. ‘Μάτσα» είναι η βαριοπούλα. «λιβέρι» ο λοστός, και πάει λέγοντας. Η ανάγκη να βγει η δουλειά λύνει αυτά τα προβλήματα «ενδοσυνεννόησης». Όλοι και όλοι είμαστε περίπου 30-35 άτομα, για να βγει η δουλειά.

Μεσημέρι. Μάθημα μηχανοδήγησης και..πύργου. Συμμετέχουν όσοι έχουν υπηρετήσει στα ΤΘ στην θητεία τους. Είμαι ένας από αυτούς. Μετά το ταχύρυθμο -διάρκειας 2 ωρών- «μάθημα», καταλήγω αρχηγός. Οδηγό θα έχω ένα νεαρό Ανθυπίλαρχο. Πυροβολητή δεν θα έχω.

Επιστροφή στη δουλειά. Οι ώρες προχωρούν. Έχει πάει αργά το βράδυ. Διάλειμμα επιτέλους. Ένα σάντουϊτς, και λίγο καφές.

Η κούραση και η αϋπνία αρχίζουν να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Κουράγιο. Σε λίγες ώρες τελειώνουμε. Έχει πάει τρεις το πρωί. Τελειώσαμε. Κατεβαίνουμε στους θαλάμους να δοκιμάσουμε τις φόρμες αρματιστή. Δεν είναι Ρώσικες φυσικά. Είναι ότι περίσσεψε από άλλες μονάδες, κυρίως τωνCascavel. Ταιριάζουν για όσους έχουν ύψος 1,60. Δεν υπάρχει κανείς στο ύψος αυτό. Όλοι είμαστε ψηλότεροι και χοντρότεροι. Τις φοράμε με τα χίλια ζόρια. Θυμίζουμε τον Βέγγο με τη φόρμα να είναι περίπου στο ύψος της κνήμης. Οι φόρμες είναι σαν κολάν μπαλέτου. Τα αρχ#$ια του καθενός από εμάς φαίνονται σαν περίγραμμα.

Το 2ο σοκ είναι οι κάσκες. Πάνω στον πανικό βρήκαμε τις κάσκες..ισχυρού ψύχους. Τσόχα εξωτερικά, γούνα εσωτερικά. Επειδή είναι ξημερώματα, έχει λίγο δροσιά, και δεν έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει το τι θα περάσουμε μόλις αρχίζει πάλι η ζέστη. «Κοιμόμαστε» για 1-2 ώρες. Κατά τις 7 το πρωί ξεκινάμε για Λευκωσία. Ο ξεχωριστός θόρυβος του άρματος, ξυπνάει την πόλη.Όλα τα βλέμματα πάνω μας. Ελληνικά και Τούρκικα.

Παρκάρουμε. Ο ήλιος αρχίζει να καίει. Από το άρμα που να κατέβεις με αυτή την εμφάνιση. Το τραγούδι του Διονυσίου «Του κόσμου ο περίγελος» ακούγεται από μια καντίνα. Γελάω αλλά κάθε σκέψη να κατέβω από το άρμα απομακρύνεται.

Η ώρα κυλάει αργά μέχρι να αρχίσουμε. Μισή ώρα πριν την έναρξη «κινητήρες εμπρός» και οι κάσκες να προσαρμοστούν.. Ο ιδρώτας ποτάμι. Αρκετοί ζαλίζονται, αλλά σφίγγουν τα δόντια. Οι «απέναντι» μας κοιτούν. Ξεκινάμε. Ο κόσμος μας αποθεώνει. Παίρνουμε κουράγιο και δίνουμε κουράγιο. Απέναντι μας η σημαία στον Πενταδάκτυλο. Πορώνομαι. Χαιρετάω με όση επισημότητα και «ψαρωτικά» μπορώ τους επισήμους. Το ίδιο κάνουν όλα τα παιδιά. Περηφάνια.

Οι Τούρκοι είπαν πως τα πληρώματα «ήταν Ρώσικα» γιατί αποκλείεται να προλάβαινε η Εθνική Φρουρά να εκπαιδεύσει σε μια μέρα τόσα πληρώματα. Μας είδαν και ξανθούληδες εμάς τους Ελλάδίτες.. Αν ήξεραν…Επιστροφή στη μονάδα. Παρατάσσουμε τα άρματα στον όρχο. Τα σκεπάζουμε. Έχει πάει αργά το μεσημέρι της 1ης Οκτωβρίου. Από την επόμενη μέρα δουλειά πάλι. Σε μια εβδομάδα «Νικηφόρος»…

Οι γραμμές αυτές αφιερώνονται σε όλα εκείνα τα παιδιά που έδωσαν κουράγιο στον Κυπριακό Ελληνισμό εκείνες τις ημέρες του 1996.

Η φωτογραφία είναι από εκείνη την ημέρα..

ΠΗΓΗ

http://www.proelasi.org/2016/10/01/%CE%B7-%CE%AC%CF%86%CE%B9%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-t-80-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B7-2/

Πριν από ακριβώς 100 χρόνια τα πρώτα άρματα μάχης πήγαν στον πόλεμο

 Δούκας Γαϊτατζής

 

 

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ένα αιματηρό χάος. Ωθούμενο από την εξέλιξη των αμυντικών όπλων, όπως τα πολυβόλα, τα αγκαθωτά συρματοπλέγματα και πυροβολικό, το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού μετώπου του Μεγάλου Πολέμου ήταν ένα λασπωμένο κολαστήριο ορυγμάτων, εκρήξεων και κυρίως στατικών γραμμών.

Η Μάχη του Βέρντεν, η οποία άρχισε τον Φεβρουάριο του 2016 και διήρκεσε εννιά μήνες, είχε ως αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και άφησε μη εκραγέντα βλήματα γύρω από το χωρίο Βερντεν, κάποια από τα οποία είναι ακόμα εκεί έως σήμερα.

Η υφιστάμενη τεχνολογία αυτού του πολέμου προσφερόταν για τα αμυντικά αδιέξοδα. Για να αλλάξουν την ροή του πόλεμου, οι στρατιωτικοί διοικητές ήλπιζαν για μια τεχνολογία που θα μπορούσε να διέλθει τα ορύγματα, να αντέξει στα πυρά των τυφεκίων και πολυβόλων, και να προστατεύει τα προελαύνοντα πεζοπόρα στρατεύματα. Το αποτελέσματα ήταν το άρμα μάχης, το όποιο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Μάχη του Σόμ την 15η Σεπτεμβρίου 1916 – πριν από 100 χρόνια.

Μια Βρετανική εφεύρεση, τα πρώτα άρματα ήταν μεγάλα, αργά και τελείως διαφορετικά από τα οχήματα που βλέπουμε σήμερα. Θα αφήσω τον Βρετανικό Στράτο να το εξηγήσει καλύτερα:

Προβολή εικόνας στο Twitter

 Ακολουθήστε

British Army 

✔@BritishArmy

The British tank continues to play a decisive role on the battlefield. See how it evolved http://bit.ly/tank-100 

5:11 μ.μ. - 14 Σεπ 2016

 
•  172172 Retweet
 
•  214214 "μου αρέσει"

Η πρώτη εμφάνιση των αρμάτων στο “Popular Science” έρχεται από την εκδοσή του Δεκεμβρίου 1918, στο“Γερμανικά θηρία – Άχαρα αντίγραφα των Γαλλικών αρμάτων”. Τα άρματα που χρησιμοποιούνταν από τους Γερμανούς ήταν βαριά, αργά, φτωχής σχεδίασης, και αδύναμα σε όλους τους τύπους των όπλων, συμπεριλαμβανομένων των πυρών τυφεκίων.

Με την έναρξη του επόμενου Παγκοσμίου Πολέμου, ωστόσο, τα Γερμανικά άρματα μάχης ήταν πανίσχυρες, γρήγορες, θωρακισμένες και θανατηφόρες μηχανές, οι οποίες κατέστησαν δυνατό τον τύπο ταχείας επίθεσης που διαμόρφωσε όχι μόνο τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και το πως οι χώρες μετά τον πόλεμο οραματιστηκαν τους μελλοντικούς πολέμους.

Το “Popular Science” κατέγραψε την εξέλιξη των αρμάτων, που βρόντηξε πριν την αστραπή, από την αργή καινοτομία στο φονικό όπλο των ετών του μεσοπολέμου, μια επιλογή που είναι διαθέσιμη στο “The Rise Of The Tank Before World War II.”

Όσο αφορά την εξέλιξη του άρματος για 100 πλήρη χρόνια, ο Βρετανικός Στρατός είναι ξανά στην ευχάριστη θέση να πει αυτή την ιστορία σ’ ένα περίπου ιστορικό χρονολόγιο και στρατιωτικό ενημερωτικό απόσπασμα βίντεο.

Δείτε παρακάτω:

ΠΗΓΗ

http://www.proelasi.org/2016/09/16/%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%B2%CF%8E%CF%82-100-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B1-%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B1/

Ρωσία: Βελτιώσεις για την πλατφόρμα “Αρμάτα” – Υπό δοκιμές ο νέος κινητήρας των 1800 ίππων

 Δούκας Γαϊτατζής

 

 

Η Ρωσική βιομηχανία κατασκευής μηχανημάτων “Ουραλβαγκόνζαβόντ” έχει ξεκινήσει τις εργασίες βελτίωσης των κύριων συγκροτημάτων και εξαρτημάτων της πλατφόρμας “Αρμάτα”, δήλωσε την Πέμπτη ο γενικός διευθυντής της βιομηχανίας, Ολέγκ Σιγένκο.

“Ξεκινήσαμε τις εργασίες βελτίωσης κάποιων συγκροτημάτων και εξαρτημάτων, καθώς καταλάβαμε ότι ίσως αυτές να παρέχουν επιπρόσθετη αποδοτικότητα στο μηχάνημά. Ο λόγος για σχεδόν όλα τα κύρια συγκροτήματα και εξαρτήματα”, είπε ο Σιγένκο. Είπε, επίσης, ότι οι δοκιμές του “Αρμάτα” προχωρούν σύμφωνα με το πρόγραμμα. “Είμαστε χαρούμενοι με το μηχάνημα, το ίδιο και ο Στρατός. Αρχίσαμε τις ασκήσεις βλητικής, τα αποτελέσματα μας εμπνέουν”, είπε, προσθέτοντας ότι τα χαρακτηριστικά που προβλέπονται στις προδιαγραφές επίδοσης επιβεβαιώθηκαν απο τις δοκιμές.

Εκτός απ’ αυτό, ο επικεφαλής της “Ουραλβάγκονζαβόντ” είπε ότι ένα πιο ισχυρός κινητήρας για την πλατφόρμα είναι υπό δοκιμασία. “Θέλουμε αυτός ο κινητήρας να γίνει ο κεντρικός κινητήρας για πολλά χρόνια”, είπε.

Νωρίτερα, ο γενικός διευθυντής είπε ότι η ισχύς του κινητήρα της ερπυστριοφόρας πλατφόρμας “Αρμάτα” πρόκειται να φτάσει τους 1800 ίππους.

Το άρμα μάχης T-14 “Αρμάτα” διαθέτει πολυάριθμα μοναδικά τεχνικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένου ενός μη επανδρωμένου πύργους και πλήρως ηλεκτρονικών εξοπλισμών. Παρουσιάστηκε στο κοινό κατά την Στρατιωτική Παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στην Μόσχα το 2015.

Απόδοση/Μετάφραση από το TASS.ru για την Προέλαση.

ΠΗΓΗ

http://www.proelasi.org/2016/09/09/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BC%CE%B1/

H Ρωσία αγοράζει πίσω τα Τ-80 και ΒΜΡ-3 από την Ν. Κορέα – Τ-80 για την Κύπρο;

 eav2

 

Σύμφωνα με την ρωσική εφημερίδα «Ισβέστιγια», η Ρωσία δρα προς την κατεύθυνση της επαναγοράς των αρμάτων μάχης Τ-80 και των τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης ΒΜΡ-3 από τη Νότια Κορέα.

Τα οχήματα είχε πωληθεί αρχικά στη χώρα στη δεκαετία του 1990 ως αποπληρωμή του χρέους που η Ρωσία είχε κληρονομήσει έναντι της Κορέας από την διαλυμένη πλέον Σοβιετική Ένωση.

Αν και δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση ως προς την τελική μοίρα του εξοπλισμού αυτού, θεωρείται βέβαιο ότι τα οχήματα θα αξιοποιηθούν είτε ως ανταλλακτικά για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις ή θα πωληθούν σε πιθανούς τρίτους χρήστες, όπως η Κύπρος ή η Υεμένη.

Η απόφαση να αγοραστούν τα οχήματα πίσω ελήφθη το 2015 κατόπιν διαπραγμάτευσης μεταξύ αντιπροσωπειών των δύο χωρών. Η τελευταία συνάντηση έλαβε χώρα στις 3 Σεπτεμβρίου στη Ρωσία κατά την οποία η τελευταία εξέφρασε την επιθυμία να ανταλλάξει τα οχήματα με αντάλλαγμα την πώληση άλλου εξοπλισμού.

Τα τεθωρακισμένα βρίσκονται σε καλή κατάσταση και είναι έτοιμα να εισαχθούν σε υπηρεσία αν και δεν αποκλείεται κάποια από αυτά να διαλύθηκαν με στόχο την εξεύρεση ανταλλακτικών.

Συνολικά, 70 ΒΜΡ-3, 80 Τ-80U και 33 ΒTR-80A διατέθηκαν στην Νότια Κορέα στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.

Πηγή: : echelon-defense.com.

6 Σεπτεμβρίου 2016.

http://www.proelasi.org/2016/09/07/h-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CF%84%CE%B1-%CF%84-80-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CE%BC%CF%81-3-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84/

Γιατί η Τουρκία χρησιμοποιεί τα M60 ως αιχμή του δόρατος κατά την εισβολή στην Συρία;

 Δούκας Γαϊτατζής

 

 

ΗΤουρκία την τελευταία εβδομάδα υπέστη τις πρώτες πολεμικές ανθρωπινές απώλειες πριν ακόμα η επιδρομή της -κατά του Ντά’ες και των Συριακών Κουρδικών δυνάμεων- συμπληρώσει μια εβδομάδα την περασμένη Τετάρτη (31/8).

Αυτοί που φαίνεται να είναι μαχητές που πολεμούν υπό το έμβλημα των αραβοκουρδικής συμμαχίας τωνΣυριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) κατάφεραν, σύμφωνα με επίσημες Τουρκικές πηγές, να σκοτώσουν έναν Τούρκο στρατιώτη και να τραυματίσουν τρεις ακόμα προσβάλλοντας το άρμα τους εφτά χιλιόμετρα νότια της συνοριακής Συριακής πόλης Τζαραμπλους με πυραύλους. Απόσπασμα βίντεο προφανώς δείχνει ένα άρμα να προσβάλλεται από έναν πύραυλο που εκτοξεύθηκε απ’ την SDF πριν πυροδοτηθεί μια λαμπερή γιγάντια πύρινη μπάλα:

Επίσης την Πέμπτη (1/9) ακόμη τρεις Τούρκοι στρατιώτες τραυματίστηκαν όταν το άρμα τους δέχθηκε πυρά δυτικά της Τζαραμπλους.

Τα διαθέσιμα οπτικοακουστικά αποσπάσματα από την Τουρκική εισβολή δείχνουν τα άρματα M60 Pattonκαι τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) ACV-15 να προστατεύουν Σύρους συμμάχους μαχητές και τους πάνω-κάτω 350 στρατιώτες να επιχειρούν νοτίως των συνόρων της. Αυτό εγείρει την ακόλουθη ερώτηση: Γιατί η Τουρκία χρησιμοποιεί ως αιχμή του δόρατος τα άρματα μάχης M60 σε μία τόσο μεγάλη επιχείρηση σε αντίθεση με τα πιο σύγχρονα και ισχυρότερα άρματα μάχης Leopard 2;.

Πολλά από τα Τουρκικά M60 έχουν ανακατασκευαστεί και εκσυγχρονισθεί από το Ισραήλ, αλλά παραμένουν ακόμη όχι και τα πιο αξιόπιστα άρματα στο Τουρκικό οπλοστάσιο. Επιλέγοντας το M60 να ηγηθεί μιας τόσο δυνητικά διακινδυνευμένης επίθεσης μέσα σε εχθρική περιοχή ήταν σίγουρα μια ύποπτη κίνηση δεδομένου ότι η Τουρκία διαθέτει στην κατοχή της εκατοντάδες πολύ πιο ανθεκτικά Leopard 2.

“[ΗΠΑ και Τουρκία] δεν ήταν καλά συντονισμένες στην επιχείρηση όπως έδειχναν οι δημόσιες δηλώσεις τους. […] Ενώ η Τουρκική δημοσιότητα προβάλλει την εκστρατεία ως μια κοινή επιχείρηση με τον υπό αμερικάνικη διοίκηση συνασπισμό, οι πρώτες αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από Τουρκικά μαχητικά στην Τζαραμπλους έγιναν μονομερώς, όχι κάτω από την ομπρέλα του συνασπισμού”. – Adam Entous, Gordon Lubold και Dion Nissenbaum, “Turkish Offensive on Islamic State in Syria Caught U.S. Off Guard“, The Wall Street Journal”, 30.08.2016

Επιπλέον η έκθεση αυτών των αρμάτων στα πυρά πυραύλων, όπως εμφανίστηκε στη δημοσιότητα κατά το συμβάν του Σαββάτου (27/8), εγείρει πολλά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα της παρούσας δύναμης στην Τζαραμπλους να κινηθεί ακόμη νοτιότερα από τα σύνορα για να πολεμήσει του εχθρούς της. Αν μη τι άλλο η επισφαλής κατάσταση τους στη βορειοδυτική Συρία δεν είναι τελείως διαφορετική με αυτήν που αντιμετώπισαν οι Ισραηλινοί στρατιώτες στον Λίβανο, κατά τα τελευταία στάδια του τελευταίου πολέμου με την Χεσμπολάχ πίσω στο Καλοκαίρι του 2006.

Όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε την “Επιχείρηση Αλλαγή Κατεύθυνσης 11” οι Ισραηλινές Δυνάμεις Αυτοάμυνας (IDF) είχαν σχεδιάσει να διαθέτουν κομάντος αποβιβαζόμενους από ελικόπτερα που ενεργώντας παράλληλα με τεθωρακισμένα θα περικύκλώνανε την Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο και θα ασφαλίζαν τα Ισραηλινά σύνορα από τις πυραυλικές επιθέσεις που πραγματοποιούταν από την οργάνωση. Ήταν μια απερίγραπτη αποτυχία, ο φτωχός συντονισμός σε επίπεδο διοικήσεων είχε ως αποτέλεσμα οι Ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις στον Λίβανο να πέσουν θύματα των καλά οργανωμένων ενεδρών της Χεσμπολάχ. Σε μια περίπτωση φάλαγγα αρμάτων που αποτελούνταν από 24 άρματα μάχης Μερκαβά έπεσε σε ενέδρα των μαχητών της Χεσμπολάχ οι οποίοι εκτόξευσαν αντιαρματικούς πυραύλους από τις κορυφές των λόφων,καταστρέφοντας τουλάχιστον 11 άρματα. Κατάφεραν ακόμα κάνοντας χρήση πυρών μικρών όπλων και όλμων να καταστείλουν την υποστήριξη του Ισραηλινού Πεζικού, καθιστώντας την ενέδρα μια συντριπτική επιτυχία. Τα άρματα, επιχειρώντας απερίσκεπτα σε λοφώδες έδαφος, αμέσως έγιναν εύκολοι στόχοι (sitting ducks) για την Χεσμπολάχ.

Αρχής γενομένης την περασμένη εβδομάδα, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ξεκίνησαν να μετακινούν άρματα μάχης Leopard 2A4 στα νότια σύνορα. Σύμφωνα με το Military Balance 2015, η Τουρκία διαθέτει 325 Leopard 2A4. Δεν φαίνεται αυτά τα άρματα μάχης να είναι σε χρήση από οποιεσδήποτε μονάδες τεθωρακισμένων που αυτή τη στιγμή έχουν αναπτυχθεί σε επιχειρήσεις κατά των Κούρδων στα νότια της χώρας, ούτε σε επιδρομές μέσα στην Συρία ή το Ιράκ. Είναι πολύ πιθανόν ότι αυτά τα ικανά άρματα μάχης είναι με μονάδες που έχουν ως αποστολή να φυλάσσουν τα σύνορα με την Ελλάδα και την Ρωσία, όπου θα πρέπει να πολεμήσουν κατά πολύ πιο ικανών εχθρών, που χρησιμοποιούν πιο σύγχρονα και ικανά άρματα μάχης και αντιαρματικά όπλα.

Δεδομένης της έμφασης του στα μέτρα ασφαλείας το Ισραηλινό Μερκαβά αποκαλείται ως το ασφαλέστερο άρμα μάχης στον κόσμο. Ο θάνατος περίπου 30 Ισραηλινών στρατιωτών και αξιωματικών από το Ισραηλινό Σώμα Τεθωρακισμένων, συμπεριλαμβανομένων δύο διοικητών επιλαρχίων, μαζί με την καταστροφή συνολικά 50 αρμάτων τους από αντιαρματικούς πυραύλους της Χεσμπολάχ κατά τη διάρκεια εκείνου του πολέμου, ωστόσο, έδειξε ότι αυτά τα άρματα σίγουρα δεν ήταν άτρωτα.

Στην Συρία, σήμερα, οι Τούρκοι δεν εισέρχονται με τα αυτοαποκαλούμενα ασφαλέστερα άρματα στον κόσμο, όμως με κάποια από τα πιο παλιά απανταχού άρματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν, στα καλύτερη, διαδραματίσει υποστηρικτικό ρόλο στα σαφώς ανώτερα Leopard 2. Αυτά τα άρματα διαθέτουν καλύτερους μηχανισμούς για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών της ζημιάς στο διαμέρισμα του πληρώματος από τη φωτιά, για παράδειγμα, τα πυρομαχικά τους είναι διαχωρισμένα από το πλήρωμα σε ένα διαφορετικό διαμέρισμα στην περίπτωση που αναφλεγεί κατά τη διάρκεια της πορείας σε μια δυνατή ανταλλαγή πυρών.

Το Leopard 2 είναι είναι καθόλου τέλειο, και έχει αρχίσει να γίνεται περισσότερο ευάλωτο με τα χρόνια δεδομένης της εισαγωγής στο πεδίο της μάχης νέων και πολύ πιο φονικών αντιαρματικών πυραύλων. Παρ’ολα αυτά παραμένει ακόμα ως το πιο επικίνδυνο άρμα στο Τουρκικό οπλοστάσιο, και με δεδομένους τους αριθμούς που η Τουρκία έχει στην διάθεση της θα έπρεπε πραγματικά να είναι το άρμα που θα ηγείται αυτής της επιχείρησης.

Οι πιθανοί λόγοι που η Τουρκία ίσως να μην μπορεί να αναπτύξει τα Leopard 2 σ’ αυτή την επιχείρηση θα πρέπει να αξιολογηθούν. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα και οι στρατιωτικές βάσεις στα νοτιότερα σύνορα της ίσως να μη διέθεταν αναγκαστικά αυτά τα άρματα, ή ακόμη και να μην είχε τα απαιτούμενα πληρώματα που χρειαζότανε για να τα επανδρώσει δεδομένων των μεγάλης κλίμακας συλλήψεων και φυλακίσεων που διενεργήθηκαν από την Κυβέρνηση στην εποχή μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία είχε για πολύ καιρό στο μυαλό της την εισβολή στο συγκεκριμένο μέρος της βορειοδυτικής Συρίας -τον Ιουνίου του 2015 ο Ερντογάν και οι ανώτατοι στρατηγοί του συζήτησαν την εξαπόλυση μιας εισβολής σ’ αυτή την περιοχή χρησιμοποιώντας 2000 στρατιώτες, αυτό το σχέδιο διαλύθηκε μεταγενέστερα ωστόσο μετά τη Ρωσική παρέμβαση και το επακόλουθο συμβάν με το βομβαρδιστικό Su-24 -η εισβολή αποκαλύφθηκε πολύ ξαφνικά, χωρίς να δοθεί κάποια προηγούμενη προειδοποίηση στην Ουάσιγκτον πριν τις προπαρασκευαστικές ομοβροντίες πυροβολικού που εξαπολύθηκαν την 24η Αυγούστου.

“Τούρκοι και Αμερικάνοι αξιωματούχοι είπαν ότι ο Τουρκικός Στράτος επιθυμούσε να δείξει αποφασιστικότητα και να επιδείξει πίστη στον Ερντογάν, ειδικά μετά το πραξικόπημα” – Adam Entous, Gordon Lubold and Dion Nissenbaum, “Turkish Offensive on Islamic State in Syria Caught U.S. Off Guard“, The Wall Street Journal”, 30.08.2016  

Αυτό συνέβη τουλάχιστον εν μέρει επειδή η Τουρκία παρουσιάστηκε με ξεκάθαρο “casus belli”, την απεχθή τρομοκρατική βομβιστική επίθεση του Κουρδικού γάμου στο Γκαζιαντέπ, η οποία σκότωσε 53 ανθρώπους, με πολλούς από αυτούς παιδιά, την 20η Αυγούστου και τον βομβαρδισμό της Καρκαμίς με αρκετά βλήματα όλμου. Μη ενεργώντας άμεσα και αποφασιστικά ως απάντηση σε τόσο στυγερές επιθέσεις, και μόνο έξι εβδομάδες μετά την απόπειρα του αποτυχημένου πραξικοπήματος, θα έκανε την Τουρκική Κυβέρνηση και τον Στρατό να δείχνουν αδύναμοι στα μάτια του Τουρκικού λαού σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή.

Εναλλακτικά η Τουρκική Κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε ανακοινώσει ότι θα εξάλειφε όλους τους τρομοκράτες στα σύνορα της και στην συνέχεια θα προχωρούσε με την έναρξη ανάπτυξης και τη σύσταση ενός μεγάλου αριθμού αρμάτων Leopard 2 σε αυτό το σύνορο από οποιοδήποτε μέρος της χώρας -η οποία όμως ίσως να είχε απολέσει το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

Ωστόσο η Τουρκία είχε εμφανώς αναπτύξει πυροβόλα, άρματα μάχης και στρατεύματα σ’ αυτά τα σύνορα για περισσότερο από ένα χρόνο. Και επιτιθέμενη ξαφνικά ή όχι ήταν απίθανο πως οι μαχητές του Ντά’ες θα πολεμούσαν έως θανάτου για την υπεράσπιση της Τζαραμπλους, μια πόλη ακριβώς στην περιφέρεια του λεγόμενου χαλιφάτου τους -η οποία είναι και ο λόγος που επέλεξαν να αποσυρθούν άμεσα. Πριν την έναρξη αυτής την επιχείρησης ήταν απολύτως αντιληπτό ότι το Ντα’ες υποχωρούσε τακτικά από τις περιοχές που δεν μπορούσε να οχυρωθεί δυνατά και να αιματοκυλίσει οποιαδήποτε επιτιθέμενη δύναμη. Επιπλέον η επίθεση επρόκειτο να είναι αναπόφευκτη για τον προαναφερθέντα λόγο ότι το Ντά’ες άπλα εξακολούθησε να επιτίθεται τις Τουρκικές πόλεις και χωριά κοντά στα σύνορα.

Το ερώτημα το οποίο επομένως πρέπει να τεθεί είναι: Έπρεπε η Τουρκία πραγματικά να κάνει αυτή την επίθεση πριν να είχε έτοιμα τα πιο αποτελεσματικά όπλα της; Αφιερώνοντας χρόνο για να δημιουργήσει αυτόν τον πιο αποτελεσματικό εξοπλισμό θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αυξηθεί η πιθανότητα η Τουρκική κυβέρνηση και ο στρατός να μπορούσαν να επιτύχουν μια πιο σαφή και αποφασιστική νίκη, η οποία θα είχε ενσταλάξει εκ νέου οποιαδήποτε συρρίκνωση της εμπιστοσύνης του κόσμου που θα μπορούσε να είχε προς αυτούς.

Με την τωρινή σύσταση των δυνάμεων στην Συρία, οι Τούρκοι θα συμβουλεύονταν να μην προελάσουν περαιτέρω νοτιότερα μέσα στην εχθρική περιοχή και δουν από πρώτο χέρι πόσο ευάλωτος είναι ο γερασμένος στόλος των M60 στις ενδεχόμενες καταστρεπτικές “βάλλω και μετακινούμαι” ενέδρες, να μην αναφερθούμε στις νάρκες και τα μη αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (IED). Η επίθεση του Σαββάτου είναι μια καθαρή προειδοποίηση στις ολέθριες συνέπειες που είναι αντιμέτωπη η Τουρκία αν δεν επανεξετάσει την σύνθεση των δυνάμεων που έχει αναπτύξει σε αυτή τη χώρα που βρίσκεται στο καταστροφικό έλος του πόλεμου.

Τουρκικά ACV-15 κοντά στα σύνορα με την Συρία την 25 Αυγούστου.

Απόδοση/Μετάφραση από το offiziere.ch για την Προέλαση.
Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 2 Αυγούστου 2016.

ΠΗΓΗ

http://www.proelasi.org/2016/09/05/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B1-m60-%CF%89%CF%82-%CE%B1%CE%B9/

Φωτογραφία του Πολωνικού Leopard 2PL με ψηφιακή παραλλαγή

 Δούκας Γαϊτατζής

 

 

Στις αρχές του 2016 η Πολωνία υπέγραψε τον εκσυχρονισμό 128 αρμάτων μάχης Leopard 2A4 σ’ενα νέο πρότυπο, το επονομαζόμενο Leopard 2PL.

Ο εκσυγχρονισμός θα περιλαμβάνει την αναβάθμιση της θωράκισης του πύργου στο επίπεδο, τουλάχιστον, της έκδοσης Leopard 2A5, ενώ δε θα ξεπερνά το συνολικό βάρος των 60 τόνων για το Leopard 2PL. Θα περιλαμβάνει την μερική αντικατάσταση των προστατευτικών πλακών της θωράκισης του πύργου, και την προσθήκη επιπλέον θωράκισης που αναπτύχθηκε από την IBD. Πρόκειται, επίσης, να τοποθετηθεί επένδυση αντιθραυσματικής προστασίας στο διαμέρισμά του πληρώματος στον πύργο (διαμέρισμά μάχης), ενώ η εσωτερική αποθήκευση και οι δυνατότητες μεταφοράς πυρομαχικών θα διευρυνθούν.

Η αναβάθμιση θα βρει τα άρματα να διατηρούν το υπάρχον πυροβόλο L44 των 120 χιλιοστών (αντί της αντικατάστασης του με το μακρύτερο πυροβόλο L55), αν και το σύστημα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ) πρόκειται να εκσυγχρονιστεί για να είναι συμβατό με τους νεότερους τύπους βλημάτων, του DM11 και του διατρητικού DM63.

Μια ακόμη πιο ουσιώδης αναβάθμιση θα προέλθει με την μορφή των νέων σκοπευτικών περισκοπίων πυροβολητή και αρχηγού όπου θα ενσωματωθεί το νέο πολωνικό θερμικό σκοπευτικό σύστημα KLW1 της PCO, ενώ το σύστημα σταθεροποίησης πύργου και πυροβόλου θα αλλαχθεί από υδραυλικό σε ηλεκτρικό.

ΠΗΓΗ

http://www.proelasi.org/2016/09/02/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-leopard-2pl-%CE%BC%CE%B5-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BA/